نارساخوانی (دیس لکسیا)

نارساخوانی (دیس لکسیا) یک نوع اختلال یادگیری است که بر توانائی خواندن کودک تأثیر می گذارد. این عارضه در پسران شایع تر از دختران است و دقیقاً مشخص نیست که چه عاملی موجب این مشکل می شود. نارساخوانی اغلب جنبه ارثی دارد، ولی تاکنون، هیچ نقص ژنتیکی پیدا نشده است که علت آن باشد. بعضی از کودکان نارساخوان در اثر حادثه ای دچار آسیب مغزی شده اند؛ ولی دیگران چنین حادثه ای نداشته اند.

تعریف انجمن دیسلکسی بریتانیا به عنوان “مشکل یادگیری که عمدتا بر مهارت هایی که در خواندن و املایی دقیق و صحیح کلمات تاثیر می گذارند” تعریف می شود و “مشکلات در آگاهی واجی، حافظه کلامی و سرعت پردازش کلامی” مشخص می شود.

کودکان مبتلا به این بیماری اغلب دارای نقص در حوزه های مرتبط از قبیل دریافت زبان دهان (ناهنجاری)، توانایی های نوشتن (اختلال و نادرست بودن)، توانایی های ریاضی (دیسکالوالی)، هماهنگی حرکتی (دیسپراکسی)، استقامت و استقامت عصبی، جهت گیری موقتی توانایی های حرکتی (سندرم توسعه نیمکره راست) و توانایی های توجه (بیش فعالی و اختلال کمبود توجه) هستند.

سبک های فرزندپروری
نارساخوانی و مغز

مطالب مرتبط

نتیجه‌ای پیدا نشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست