اختلال فصاحت با شروع در کودکی (Childhood-Onset Fluency Disorder)

Rate this post
توصیف بالینی اختلال فصاحت با شروع در کودکی

اختلال فصاحت با شروع کودکی یا همان لکنت زبان به صورت تکرار صدا و هجا، طولانی تلفظ کردن صدای حروف بی صدا و صدا دار، مکث کامل یا ناکامل در گفتار، بیان کلمات به صورت بریده بریده، دارز گویی به طوری که از کلمات اشتباه اجتناب کند و تکرار کلمه ی تک هجایی در افراد مبتلا مشخص می شود. از نظر زمان و فصاحت در گفتار این افراد مشکل بوجود می آید به طوری که متناسب با سن و مهارت های زبانی آن ها نیست. نشانه ها در اوایل کودکی شروع می شود. این اختلال در مسائل اجتماعی، عملکرد تحصیلی یا شغلی محدویت بوجود می آورد. ممکن است این افراد هنگام بیان و ادای کلمات تنش های جسمانی و جنبش های حرکتی مانند پلک زدن، تیک ها، لرزش لب ها یا صورت، تکان دادن سر، حرکات تنفسی و گره کردن مشت ها نیز داشته باشند. اغلب به هنگام روخوانی، آواز خواندن یا صحبت کردن با اشیای بی جان یا حیوانات خانگی مشکلی در گفتار افراد مبتلا وجود ندارد.

سبب شناسی اختلال فصاحت با شروع در کودکی

اختلالات در کنترل حرکت گفتار. برخی شواهد نشان می دهد که اختلالات در کنترل حرکت گفتار، مانند زمان بندی، هماهنگی حسی و حرکتی، ممکن است درگیر باشد. تحقیقات نشان می دهد که زمینه ی خانوادگی در این اختلال موثر می باشد. مشکلات گفتاری و زبان و تاخیرهای رشدی از دیگر علل می باشند.

اختلال گریز تجزیه ای (Dissociative Fugue Disorder)
بخوانید
همه گیرشناسی اختلال فصاحت با شروع در کودکی

شیوع این اختلال در جمعیت عمومی 7/1 درصد می باشد ولی 3/4 درصد افراد زمان یدر طول زندگیشان لکنت زبان را تجربه کرده اند. بروز آن در سنین 2 تا 4 سالگی بیشتر بوده و 4 تا 5 درصد از کودکان در این سن به این اختلال مبتلا هستند. شیوع این اختلال د رکودکی بین دختران و پسران یکسان می باشد ولی بهبودی در دختران بیشتر است به همین دلیل در نوجوانی در پسزان این اختلال 3 تا 4 برابر بیشتر می باشد.

سیر و پیش آگهی اختلال فصاحت با شروع در کودکی

این اختلال در 80 تا 90 درصد افراد مبتلا در 6 سالگی روی می دهد. دامنه ی سنی برای شروع این اختلال 2 تا 7 سالگی می باشد. شروع این اختلا می تواند پنهان یا ناگهانی و تدریجی باشد. به هنگام پیشرفت این اختلال در بیشتر جملات معنی دار نشانه اه بروز می کند. در صورتی که کودکان مبتلا از مشکل خود آگاه شوند، در حضور مردم صحبت نمی کنند و از جملات کوتاه و ساده استفاده خواهند کرد. در پژوهش های طولی مشاهده شده است که 65 تا 85 درصد از کودکان مبتلا بهبود یافته اند. استرس و اضطراب می تواند نشانه ها را تشدید کند.

درمان اختلال فصاحت با شروع در کودکی

درمان براساس سن فرد، اهداف ارتباطی و سایر عوامل متفاوت است. نکته ی مهم در درمان این اختلال مداخله ی زود هنگام می باشد که امکان بهبودی را تا 7 برابر افزایش می دهد.

  • درمان برای کودکان
دزدی بیمارگون (kleptomania)
بخوانید

برای کودکان، درمان اولیه ممکن است مانع رشد لکنت زبان از یک مشکل مادام العمر شود. بعضی از استراتژی ها می توانند به یادگیری کودکان کمک کنند تا در صورت توسعه نگرش های مثبت نسبت به ارتباطات، گفتار خود را بهبود بخشند. متخصصان بهداشت توصیه می کنند در صورت وجود نشانه ها به مدت 3 تا 6 ماه یا سابقه ی خانوادگی یا وجود اختلال ارتباطی مرتبط ارزیابی شوند. برخی از محققان توصیه می کنند که کودک هر 3 ماه یک بار ارزشیابی شود تا متوجه افزایش یا کاهش این اختلال شوند. درمان اغلب شامل آموزش والدین در مورد راه های حمایت ازگفتار روان کودکان می باشد.

  1. یک محیط خانه آرام را فراهم کنید که فرصت های زیادی برای صحبت کردن در اختیار کودک قرار بگیرد.
  2. گوش دادن با دقت هنگامی که کودک صحبت می کند و قطع نکردن صحبت های کودک.
  3. با آرامش و آرام صحبت کنید. این می تواند به کاهش فشار زمانی که کودک ممکن است تجربه کند کمک می کند.
  4.  سعی نکنید جملات کودک را تکمیل کنید. همچنین به کودک کمک کنید تا یاد بگیرد که که در صورت وجود این اختلال باز هم می تواند با دیگران ارتباط برقرار کند.
  5. در مورد اختلال کودک با او صحبت کنید.
  • گفتار درمانی

آرام صحبت کردن، تنظیم تنفس آن ها و از کلمات ساده شروع به تمرین کردن تا جملات پیچیده تر. اکثر این درمان ها نیز به درمان اضطراب کمک می کنند؛ فردی که لکنت زبان می تواند در شرایط خاص صحبت کند.

  • دارودرمانی

برخی از داروهای مورد تایید برای درمان سایر مشکلات بهداشتی مانند صرع، اضطراب یا افسردگی برای درمان لکنت زبان استفاده می شوند. این داروها اغلب دارای عوارض جانبی هستند در مدت زمان طولانی مشکل ایجاد می کند.

  • گروه های خودیاری
اختلال اضطراب فراگیر (Generalized Anxiety Disorders)
بخوانید

این گروه ها راه هایی را به افراد مبتلا برای روبه رو شدن با چالش ها معرفی می کنند و از آن ها در این زمینه حمایت می کنند.

  • روان درمانی

روان درمانی و تمرین های آرام بخش به عنوان درمان مکمل می توان استفاده کرد. روان درمانی نمی تواند به طور مستقیم موثر باشد اما برای غلبه بر آثار منفی این اختلال که بر افکار، احساسات و اعتماد به نفس می گذارد، تا حدودی مفید می باشد. تمرین های آرام بخش نیز از اسرس و اضطراب فرد در هنگام صحبت کردن کم می کند.

گردآوری شده توسط گروه آموزشی فکر بنیان

استفاده از مطالب فکر بنیان صرفاً با ذکر منبع (WWW.FEKRBONYAN.COM) بلامانع است.

اختلال صدای گفتار (Speech Sound Disorder)
اختلال صدای گفتار (Speech Sound Disorder)
اختلال طیف اوتیسم (Autism Spectrum Disorder)
اختلال طیف اوتیسم (Autism Spectrum Disorder)

مطالب مرتبط

No results found

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست
صفحه نخست
فروشگاه
تماس با ما