شغل (JOB)

شغل (JOB) را می‌توان مجموع وظایف و مسئولیت‌های مستمر و مرتبطی که در یک سازمان به عنوان یک کار واحد شناخته می‌شود دانست.

مقصود از شرح نوشته‌ای است در مورد آنچه که صاحب شغل انجام می‌دهد. شیوه‌ای که او این کار را انجام می‌دهد و شرایطی که در آن شرایط، کار مزبور انجام می‌شود.

این اطلاعات، به نوبه خود، برای نوشتن ویژگی‌های شغل مورد استفاده قرار می‌گیرد که در آن فهرستی از میزان دانش، توانایی‌ها و مهارت‌های لازم برای اینکه کار مزبور به شیوه‌ای بخش انجام شود، تهیه می‌گردد.

شرایط احراز شغل نیز شرح حداقل شرایطی است که متصدی شغل باید دارا باشد تا بتواند با موفقیت از عهده کار برآید؛ به عبارت دیگر دانش، مهارت‌ها و توانایی‌هایی که برای انجام موفق و مؤثر شغل ضروری است و منظور از انتخاب صحیح در مدیریت منابع انسانی، این است که شاغل با توجه به مشخصاتی که در شرایط احراز درج گردیده آنطور که در شرح توصیف شده است، با هم تناسب داشته باشند.

شرایط احراز شغل یعنی؛ بررسی شرح وظایف به منظور پاسخ دادن به چنین پرسشی: برای اینکه کار مورد نظر به شیوه‌ای عالی انجام شود افرادی با چه ویژگی و تجربه‌هایی مورد نیاز است؟

آن بیانگر و تعیین‌کننده شخصی است که باید استخدام شود و تعیین‌کننده ویژگی‌هایی است که شخص مزبور باید داشته باشد و از عهده آزمون‌های ذی‌ربط برآید.

تحقيقات نشان می‌دهد كه افراد ناراضي از شغل خود، بيش از ديگران مستعد ابتلا به بیماری‌های گوناگون رواني و جسمي هستند كه حدود و دامنه آن از سردرد تا بیماری‌های قلبي كشيده می‌شود.

از سوي ديگر كاركناني كه از کار خود راضي باشند در جهت رضايت شهروندان قدم برمی‌دارند؛ و اين افراد زندگي و محيط اطراف خود را با نگرش مثبت ارزيابي می‌کنند و از جنبه رواني نيز در سالم‌سازی جامعه و اجتماع، فعال‌تر عمل می‌کنند و فراتر اينكه افزايش اين پدیده‌ها موجب می‌شود، نشاط و شادي از سازمان به خانه و جامعه منتقل شود

از سوي ديگر توجه به ابعاد شخصيت افراد در سازمان از مقوله‌هایی است كه می‌تواند سازمان‌ها را در رسیدن به بهره‌وری ياري كند.

دستيابي به اهداف سازمان مبتني بر توانایی‌های نيروها در اجراي وظايف تعیین‌شده و تطبیق‌پذیری آن‌ها با محيط متغير است؛ در اين ميان توجه مدير به ابعاد شخصيتي افراد باعث می‌شود تا كاركنان به ‌تناسب خود در كارهايي فعاليت كنند كه خود دوست دارند و بدين طريق بر كارايي خود و اثربخشی سازمان بيفزايند.

افراد شاغل در صورتی‌که بتوانند با توجه به ویژگی‌های شخصيتي خويش شغلي را انتخاب كنند، می‌توانند با حسن سلوك و بردباري و بدون تحمل فشار رواني زياد به كار بپردازند و سودمند باشند.

سلامت رواني كاركنان از عوامل بسياري ازجمله شیوه‌های نظارت مديران، كيفيت زندگي، عملكرد مديران و به ‌ویژه ویژگی‌های شخصيتي تأثير می‌پذیرد.

ویژگی‌های شخصيتي ازجمله روان آزرده گرايي، برون‌گرایی، انعطاف‌پذیری، دلپذير بودن و با وجدان بودن به ‌نوبه خود نقش بسزايي را در سلامت رواني كاركنان و به دنبال آن سلامت سازمان ايفا می‌کند.