فکر بنیان

واژه‌نامهٔ یکپارچهٔ روان‌شناسی

اصطلاحات فارسی و انگلیسی، تعریف‌های علمی بازنویسی‌شده و پیوند آثار مرتبط در بانک‌های فکر بنیان. نشانی اصلی واژه‌نامه

۸ اصطلاح منتشرشده · صفحهٔ ۱ از ۱

آگاهی درمانگر از هیجان

Therapist Emotional Awareness

آگاهی درمانگر از هیجان به توانایی او در شناسایی، درک و مدیریت هیجانات خود در حین فرآیند درمان اطلاق می‌شود. این مهارت به درمانگر کمک می‌کند تا واکنش‌های شخصی خود را از نیازهای مراجع تفکیک کند و از سوگیری‌های هیجانی جلوگیری نماید. چنین آگاهی‌ای برای ایجاد رابطهٔ درمانی مؤثر و همدلی اصیل ضروری است.

نام‌های دیگر: آگاهی درمانگر از هیجان

هیجان و خلق

پایان درمان

Termination

پایان درمان مرحله‌ای از فرآیند روان‌درمانی است که در آن رابطه حرفه‌ای بین درمانگر و مراجع به‌طور رسمی و تدریجی خاتمه می‌یابد. این مرحله نیازمند مرور دستاوردها، تثبیت تغییرات و آماده‌سازی مراجع برای مواجهه مستقل با چالش‌های آینده است. هدف اصلی، انتقال تدریجی مسئولیت بهبودی به خود مراجع و جلوگیری از وابستگی ناسالم به درمانگر است.

نام‌های دیگر: Termination

هیجان و خلق

تامپکینز

Tomkins

سیلویا تامپکینز روان‌شناسی بود که نظریه هیجان‌های اساسی را توسعه داد و بر نقش بیولوژیکی و اکتسابی هیجانات تأکید کرد. او معتقد بود هیجانات سیستم‌های انگیزشی اولیه هستند که رفتار را هدایت می‌کنند. نظریه او پایه‌های مهمی برای درک ارتباط بین بیان چهره‌ای و تجربه درونی هیجان فراهم کرد.

نام‌های دیگر: تامپکینز

هیجان و خلق

تکنیک دو صندلی

Two-chair technique

این روش درمانی در چارچوب روان‌درمانی گشتالت برای حل تعارضات درونی به کار می‌رود. در این تکنیک، مراجع بین دو صندلی جابه‌جا می‌شود تا بخش‌های مختلف یا احساسات متضاد خود را در گفت‌وگو با یکدیگر بیان کند. هدف، یکپارچه‌سازی جنبه‌های فروپاشیده شخصیت و افزایش آگاهی از تجربه‌های درونی است.

نام‌های دیگر: فن دو صندلی

هیجان و خلق

حضور درمانگر

therapist presence

حالتی از حضور ذهنی، عاطفی و جسمانی کامل درمانگر در لحظه حال در طول جلسه درمان است. این مفهوم فراتر از حضور فیزیکی بوده و شامل توجه عمیق، همدلی و بازخورد آگاهانه به تجربیات مراجع می‌شود. حضور درمانگر فضایی امن و قابل‌اعتماد ایجاد می‌کند که برای کاوش‌های عمیق روانی ضروری است.

نام‌های دیگر: therapist presence

هیجان و خلق

خودافشایی درمانگر

Therapist self-disclosure

خودافشایی درمانگر به معنای به اشتراک‌گذاری آگاهانه و محدود اطلاعات شخصی، تجربیات یا احساسات توسط درمانگر با مراجع است. این تکنیک زمانی کاربرد دارد که به نفع درمان باشد و بتواند رابطه درمانی را عمیق‌تر کند یا الگویی برای تغییر ارائه دهد. استفادهٔ نادرست از آن می‌تواند مرزهای حرفه‌ای را مخدوش کند.

نام‌های دیگر: خودافشایی درمانگر

هیجان و خلق

رویکردهای درمانی

therapy approaches

رویکردهای درمانی چارچوب‌های نظری و عملی هستند که درمانگران برای حل مشکلات روان‌شناختی از آن‌ها استفاده می‌کنند. هر رویکرد بر اساس اصول خاصی از یادگیری، شناخت یا پویایی‌های ناخودآگاه شکل گرفته است. انتخاب رویکرد بستگی به تشخیص و نیاز مراجع دارد.

نام‌های دیگر: therapy approaches

هیجان و خلق

مبانی نظری گروه‌درمانی

Theoretical Foundations of Group Therapy

مجموعه‌ای از اصول، مدل‌ها و چارچوب‌های مفهومی هستند که پایه‌های علمی و عملی مداخلات روان‌شناختی در بستر گروه را تشکیل می‌دهند. این مبانی شامل درک پویایی‌های گروهی، مراحل تشکیل گروه و مکانیسم‌های تغییر درمانی در تعاملات بین‌فردی است. شناخت این اصول به درمانگران کمک می‌کند تا فرآیند درمان را به‌صورت ساختاریافته و هدفمند هدایت کنند.

نام‌های دیگر: مبانی نظری گروه‌درمانی

هیجان و خلق