هری اف هارلو

هارلو روانشناس برجسته آمریکایی بود که با آزمایش‌های معروفش درباره دلبستگی و میمون‌ها، روانشناسی رشد و عاطفه را متحول کرد. در این مقاله با زندگینامه، نظریه و آثار علمی هارلو آشنا می‌شوید.

زندگی نامه

هری اف. هارلو در سال ۱۹۰۵ در آیووا به دنیا آمد. او پس از تحصیل در دانشگاه استنفورد، دکترای خود را در روانشناسی تجربی دریافت کرد و بیشتر دوران فعالیت علمی‌اش را در دانشگاه ویسکانسین گذراند. هارلو از اولین روانشناسانی بود که با استفاده از آزمایش‌های حیوانی، نقش تماس عاطفی و دلبستگی را در رشد موجود زنده بررسی کرد.

او در آزمایش‌های معروف خود، نوزادان میمون رزوس را بین دو مادر مصنوعی قرار داد: یکی از سیم فلزی با بطری شیر، و دیگری از پارچه نرم بدون غذا. نتایج شگفت‌انگیز نشان داد که میمون‌ها بیشتر وقت خود را با مادر پارچه‌ای می‌گذرانند، حتی اگر غذا نداشت. این یافته‌ها دیدگاه‌های رفتارگرایانه سنتی را زیر سؤال برد و نقش تماس بدنی و محبت را در رشد عاطفی کودک برجسته کرد.

درباره نظریه

هارلو با نظریه‌های رایج آن زمان که می‌گفتند پیوند کودک و مادر صرفاً به دلیل تغذیه است، مخالف بود. او معتقد بود که موجودات زنده، نیاز ذاتی به تماس، گرما و امنیت دارند؛ چیزی که بعدها در نظریه دلبستگی جان بالبی نیز تقویت شد.

در آزمایش‌های او، میمون‌هایی که در انزوای کامل رشد کرده بودند، مشکلات شدید رفتاری و روانی نشان دادند. این مشاهدات پایه‌ای شد برای تأکید بر اهمیت تماس عاطفی، به‌ویژه در سال‌های نخست زندگی. به همین دلیل، نظریه‌های او تا امروز در روانشناسی کودک، پرورش فرزند و درمان‌های عاطفی تأثیرگذار باقی مانده‌اند.

کتاب شناسی

روانشناسی یادگیری – The Psychology of Learning
رفتار اجتماعی در میمون‌ها – Social Behavior of Monkeys
عاطفه و تماس – Love and Contact
تحقیقات تجربی درباره دلبستگی – The Nature of Love

گالری عکس